_____________________________________________________________________________________غزل «حُر» «حُر» می رسد ز ظلمت راه و مُردّد استاو از جنون حادثه ای شوم آمده ست«حُر» می رسد ز راه و به مولا سلام و ب

______________________________________________________________________________ من هم شبی به وبلاگ خاطره کلمه وبلاگ تبدیل کلمه می شوم خط می خورم ز هستی و تعطیل می شوم من هم شبی به خواب زمین می روم فرو بر دوش خاک حام

______________________________________________________________________________ وبلاگ شاعر کلمه وبلاگ بلند کلمه شد، طلب شعر ناب كرد يك مصرع از تبسّم گُل انتخاب كرد شعري سرود وبلاگ شاعر کلمه ِ عاشق برای گُل با ذكر عشق، سجده به بوی

اینجا که من هستم، وبلاگ تهران کلمه غمگین است پیشانی روحش، از غصه پرچین است شهری است دم کرده، زرد و ورم کرده بر چهره سردش، یک زخم چرکین است شاه و گدا دارد، یعنی که کوخ و کاخ آب و هوای آن، بالا و پایین

بیا و وبلاگ زمزمه کلمه ی آب را وبلاگ تماشا کلمه کنخروش چشمه بی تاب را وبلاگ تماشا کلمه کن برای تازه شدن، همنشین شبنم شودرون آینه ی آب را وبلاگ تماشا کلمه کن شبیه حادثه رود و چشمه جاری شوبچرخ در خود و گرداب را وبلاگ تماشا کلمه کن سلام کن به خدایی که پ

_____________________________________________________________________________ به وبلاگ مناسبت کلمه روز وبلاگ خبرنگار کلمه ، تقدیم به دیده بانان حقیقت و آموزگاران «آگاهی» و «بیداری»: دنیا و از هر سو خبرهای زیادی گِرد خبر

_________________________________________________________________________ ای سبزترین کتاب عالم، ای معجزه رسول اکرم ای دفتر سِرّ آفرینش، دیباچه عشق را، مُتمّم ای نور خدا، فروغ جاوید، ای مهر جهانفروز امید ای ناب ترین سرود توحید، بر قاف احد، یگانه پرچم تو نور جمال عارفانی، بر دل شدگان، تو بوی جانی

به شکرانه حضور میلیونی مردم در راه پیمایی با شکوه ۲۲ بهمن: یک پنجره من و صبحِ گلدان و یک پنجره تماشای باران و یک پنجره من و باز هم خوانشِ بوی گل حضوری غزلخوان و یک پنجره من و آب و آیینه و روشنی نشاطی فراوان و یک پنجره من و بارش خلسه ای ناگهان تماشای پنهان و یک پنجره من و فصل زیبای تقسیم عشق

________________________________________________________________________

_____________________________________________________________________ عید است و بهاران و من و شعر دوباره باران و خیابان و من و شعر دوباره گلپوش و همآغوش کرامات بهاریم زیبایی گلدان و من و شعر دوباره صبح است و دلم روشن از آیینه و نورست خورشید درخشان و من و شعر دوباره پیداست صفای دل من، چون دلِ شبنم

گروه ادب: رضا اسماعیلی یکی از شاعران کشور شعری به مناسبت روز بزرگداشت سعدی شیرازی سرود. به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، رضا اسماعیلی، یکی از شاعران کشور به مناسبت روز بزرگداشت افصح المتکلمین سعدی شیرازی، شاعر ادب، اخلاق و حکمت شعری را سروده و به آموزههای اخلاقی و نکتههای حکمی در شعر شیخ

_____________________________________________________________________________ «وَ ما أَرْسَلْناکَ الاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمينَ: ما تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم.» (سوره انبیاء، آیه 107) سرگرم مشق عشقم و بیدارِ بیدارم سرگرم مشقِ دلنشین «دوستت دارم» جز عشق، راز دیگری در جان هستی نیست بگذ

____________________________________________________________ رستم شاهنامه ی فردا 1 دوست دارم ز سرزمین مهر از کهن بوم سیستان گویم پایتخت حماسه و غیرت از شکوه تهمتنان گویم ۲ دل سپارم به قصه ی «کاوه» کاوه ی حق تبار و آزاده خصم ضحاک مار اندیشه دست بیعت به روشنی داده ۳ از شکوه سیاوشان گویم در تم

____________________________________________________________________________ ای عشق ...! افتاده ای از رونق و بازار نداری ای عشق! در این شهر خریدار نداری میدان جهان، شعبده بازار دروغ است با شعبده بازار جهان، کار نداری هر گوشه گروهی به هواداری خویشند مظلوم وغریبی، تو هوادار نداری ظلمت ن

_______________________________________________________________________ بهار ناتمام عدل از تو میخواهم بگویم، حیف اما، از تو گفتن نیست سهم طبع لال من چون نمیگوید کسی هرگز جوابی سبز ای مولا! به ابهام سوال من از تو میخواهم بگویم، حیف اما، من نمیدانم تو را ای غربت ناطق میتواند گفت آیا، بُغ

___________________________________________________________________________ حرف هایت را اگر ... دل به اهداف قیام ات می سپردم خوب بود حرف های روشنت را می شمردم خوب بود می رسد بر گوش جان، فریاد هل من ناصرت دل به فریاد غیورت می سپردم خوب بود جای آن که تیغ غم بر سر زنم در روضه ات دست های بیعتت را می فشر...

ناگاه ... ! روی زمین راه می رویم و ناگاه دنیا فرو می ریزد و زمین دهان باز می کند پلک که می زنیم ماه را در چاه می بینیم و آه ... ! دست مان از دنیا کوتاه .

_____________________________________________________________________ من آمدم ، نگاه تو را زندگی کنم عاشق شوم ، کنار شما زندگی کنم کردم هبوط ، تا پس از این، در شب زمین خورشید چشم های تو را زندگی کنم وقتی در آینه به خودت می کنی نگاه در سُکر ناب آینه ها، زندگی کنم با گریه های تلخ شما، همسفر شوم با شهد...