من هم شبی به وبلاگ خاطره کلمه وبلاگ تبدیل کلمه می شوم
خط می خورم ز هستی و تعطیل می شوم
من هم شبی به خواب زمین می روم فرو
بر دوش خاک حامله، تحمیل می شوم
من هم شبی قسم به خدا مثل قصه ها
با فصل تلخ خاتمه تکمیل می شوم
قابیل مرگ، نعش مرا می کنند به دوش
کم کم شبیه قصه هابیل می شوم
چون سال کهنه می روم از یاد روزگار
آن سوی مرگ ثانیه، تحویل می شوم
حک می کند غروب مرا شاعری به سنگ
از اشک و آه و وبلاگ خاطره کلمه تشکیل می شوم
یک شب شبیه شاپرکی می پرم ز خاک
در آسمان به آینه وبلاگ تبدیل کلمه می شوم
برچسب:
نویسنده: یوسف مرادیان