بهاریه: مناجاتِ گل سرخ

_____________________________________________________________________

عید است و بهاران و من و شعر دوباره

باران و خیابان و من و شعر دوباره

گلپوش و همآغوش کرامات بهاریم

زیبایی گلدان و من و شعر دوباره

صبح است و دلم روشن از آیینه و نورست

خورشید درخشان و من و شعر دوباره

پیداست صفای دل من، چون دلِ شبنم

آیینگی جان، و من و شعر دوباره

هم لهجه ی عطارم و همسایه ی حافظ

بیداری و عرفان و من و شعر دوباره

زیبا شده روحم ز تماشای خداوند

یک حنجره قرآن و من و شعر دوباره

می چرخم و می چرخم و می چرخم و ناگاه

سرمستی پنهان و من و شعر دوباره

این لرزه ی عشق ست که افتاده به جانم

احساسِ غزلخوان، و من و شعر دوباره

گلبو شده روحم ز مناجاتِ گل سرخ

گلعطر شهیدان و من و شعر دوباره ...

+ نوشته شده در سه شنبه هشتم فروردین ۱۳۹۶ساعت 0:51 توسط روزبه |