دچار تا نشوی، عشق را نمی فهمی

____________________________________________________________________________________________________________________________

دچار تا نشوی، عشق را نمی فهمی
تو هيچ از من و اين ماجرا نمی فهمی

رفيق، نسبت به من می رسد به مجنون، آه...!
و عشق سهم من است و شما نمی فهمی

بدون آن كه بفهمم شدم دچار عشق
تو خنده می كنی اما، مرا نمی فهمی!

خيال می كنی آيا كه من پشيمانم؟
خيال می كنی آيا، و يا نمی فهمي؟!

«منم كه شهره شهرم به عشق ورزيدن»
خيال توبه ندارم، چرا نمی فهمي؟!

ز عشق گفته ام و حاضرم به تكرارش
بگو كه حرف مرا تا كجا نمی فهمي؟

و حرف آخر من: عشق اختياری نيست
دُچار تا نشوی، عشق را نمی فهمي